ادیت اشتاین از آن دسته شخصیت‌هایی است که زندگی فکری و سرگذشت تاریخی‌شان را نمی‌توان در یک عنوان خلاصه کرد. او فیلسوف آلمانی، پژوهشگر برجسته مکتب پدیدارشناسی (Phenomenology)، نویسنده آثار الهیاتی و راهبه‌ای از فرقه کرملی بود که زندگی‌اش در جریان جنگ جهانی دوم به پایان رسید. تمبر یادبودی جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۹۸۳، به افتخار این متفکر منتشر شد؛ زنی که مسیر اندیشه‌اش از فلسفه دانشگاهی آغاز شد و به تأملات عمیق درباره وجود، ایمان، انسان و معنای رنج رسید.

اشتاین در ۱۲ اکتبر ۱۸۹۱ در شهر برسلاو، واقع در امپراتوری آلمان آن زمان، در خانواده‌ای یهودی متولد شد. او تحصیلات فلسفی خود را در دانشگاه‌های برسلاو و گوتینگن ادامه داد و در گوتینگن با اندیشه‌های ادموند هوسرل، بنیان‌گذار پدیدارشناسی، آشنا شد. سپس در دانشگاه فرایبورگ به تحصیل نزد هوسرل پرداخت و رساله دکتری خود را با عنوان «درباره مسئله همدلی» (Zum Problem der Einfühlung) تدوین کرد. او در سال ۱۹۱۶ دکترای فلسفه گرفت و مدتی نیز به‌عنوان دستیار علمی هوسرل فعالیت کرد.

همدلی (Einfühlung) یکی از مفاهیم محوری در فلسفه اشتاین است. او می‌کوشید توضیح دهد که انسان چگونه می‌تواند تجربه و حالات روانی دیگری را دریابد، بی‌آنکه آن تجربه را با تجربه شخصی خود اشتباه بگیرد. از نظر او، شناخت دیگری صرفاً حاصل استنتاج منطقی یا مشاهده رفتار بیرونی نیست؛ بلکه انسان از راه تجربه همدلانه، به حضور و جهان درونی دیگران پی می‌برد. این پژوهش بعدها در شکل‌گیری فلسفه انسان‌شناختی او و بررسی رابطه فرد، جامعه و زندگی مشترک انسانی اهمیت یافت. 

یکی از نقاط عطف زندگی اشتاین، گرویدن او به مسیحیت کاتولیک در سال ۱۹۲۲ بود. این تحول دینی، به معنای کنار گذاشتن فلسفه نبود؛ بلکه افق تازه‌ای برای پژوهش‌های او گشود. اشتاین به‌ویژه به آثار توماس آکویناس علاقه‌مند شد و کوشید میان روش پدیدارشناختی هوسرل و سنت فلسفی مدرسی، به‌خصوص متافیزیک تومیستی، پیوند برقرار کند. حاصل این مسیر فکری در آثاری همچون فعل و قوه (Potenz und Akt) و وجود متناهی و وجود نامتناهی (Endliches und ewiges Sein) آشکار است. 

اشتاین در سال ۱۹۳۸ برای در امان ماندن از تبعات جنگ جهانی دوم به صومعه کرملی در کشور هلند منتقل شد؛ اما در اوت ۱۹۴۲، در پی تشدید جنگ، به همراه خواهرش رزا به اردوگاه آشویتس تبعید شد. او در ۹ اوت همان سال به قتل رسید. کلیسای کاتولیک در سال ۱۹۸۷ او را به مقام سعادت رساند و در سال ۱۹۹۸ به‌عنوان قدیس اعلام کرد. یک سال بعد نیز نام او در شمار حامیان معنوی اروپا قرار گرفت. 

تمبر ۸۰ فنیگ آلمان غربی که در ۱۳ ژانویه ۱۹۸۳ منتشر شد، یادبودی از این شخصیت چندوجهی است. انتشار آن پیش از اعلام رسمی قدیس‌شدن اشتاین در کلیسای کاتولیک صورت گرفت؛ بنابراین در زمان انتشار، بزرگداشت او بیش از هر چیز بر جایگاه فلسفی، علمی و تاریخی‌اش تأکید داشت. این تمبر برای علاقه‌مندان به تمبرهای فیلسوفان، تاریخ فلسفه آلمان، پدیدارشناسی، فلسفه مسیحی، قدیسان کلیسای کاتولیک و تاریخ جنگ جهانی دوم ارزش تاریخی ویژه‌ای دارد.

شما می‌توانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.