در معماری چوبی مارامورش، ارتفاع بنا حاصل انباشت سنگ و آجر نیست؛ مهارت نجارانی است که با اتصال تیرهای چوبی، وزن سقف و برج ناقوس را بر دیوارهایی نسبتاً باریک استوار می‌کنند. کلیسای فرشتگان مقدس میخائیل و جبرئیل در چوردشتی (Church of the Holy Archangels Michael and Gabriel, Șurdești) نمونه برجسته این فن معماری است؛ بنایی که تصویر آن موضوع یکی از تمبرهای یادبودی رومانی در سال ۱۹۹۷ شد.

این کلیسا در سال ۱۷۶۶ به دست استادکار چوب، یون ماکاریه (Ion Macarie)، ساخته شد. ماده اصلی ساختمان، الوارهای چوبی است که به شیوه قرارگیری افقی تیرها و اتصال آن‌ها به یکدیگر، ساختاری مقاوم پدید آورده‌اند. این روش که در معماری چوبی منطقه رواج داشته، به سازندگان امکان می‌داد بدون استفاده از سازه‌های سنگین و مصالح متعارف معماری شهری، بناهایی بلند و پایدار بسازند. پایه سنگی ساختمان نیز نقش مهمی در محافظت از چوب در برابر رطوبت زمین دارد.

برج ناقوس کلیسا با ارتفاع ۵۴ متر شاخص‌ترین عنصر نمای بیرونی آن است. این برج بر فراز بخش غربی ساختمان قرار گرفته و با ارتفاع کشیده خود، تناسبی عمودی و چشمگیر در برابر حجم افقی بدنه کلیسا ایجاد می‌کند. سقف بلند و دوپوش، پیش‌آمدگی لبه‌ها و ردیف‌های کنده‌کاری‌شده چوبی، از ویژگی‌هایی هستند که این بنا را از یک ساختمان ساده روستایی متمایز می‌کنند. در سده نوزدهم، ایوانی دوطبقه با ردیف‌هایی از قوس‌ها به بخش غربی افزوده شد و ترکیب نمای ورودی را غنی‌تر کرد.

اهمیت معماری چوردشتی تنها به ارتفاع برج آن محدود نیست. در این بنا، سنت ساخت‌وساز چوبی منطقه با برخی عناصر معماری گوتیک و سنت‌های کلیسایی ارتدوکس درآمیخته است. سازمان فضایی کلیسا شامل شبستان، پیش‌فضای ورودی و محراب است؛ بخش محراب به‌صورت چندضلعی و عقب‌نشسته طراحی شده و سقف پیوسته بنا، بخش‌های مختلف ساختمان را به یک ترکیب واحد تبدیل می‌کند. این هماهنگی میان اجزای سازه‌ای و شکل ظاهری، از مهم‌ترین ویژگی‌های معماری بومی مارامورش است.

فضای داخلی کلیسا نیز ارزش هنری مستقلی دارد. دیوارنگاره‌های آن که در سال ۱۷۸۳ اجرا شده‌اند، از سنت نقاشی مذهبی دوره باروک تأثیر پذیرفته‌اند. صحنه‌های کتاب مقدس، فرشتگان و مضامین الهیاتی در این نقاشی‌ها جای دارند. به این ترتیب، ساختمان چوبی تنها پناهگاهی برای برگزاری آیین مذهبی نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از فنون نجاری، نقاشی دیواری و هنر دینی را در خود جای داده است.

تمبر ۲۰۰ لئویی چوردشتی در چارچوب سری «کلیساهای روستایی مارامورش» منتشر شد؛ مجموعه‌ای که بناهای مذهبی چوبی این منطقه را به مخاطبان معرفی می‌کرد. نکته تاریخی مهم آن است که انتشار تمبر در سال ۱۹۹۷، دو سال پیش از ثبت رسمی مجموعه کلیساهای چوبی مارامورش در فهرست میراث جهانی یونسکو در سال ۱۹۹۹ انجام گرفت. بنابراین این تمبر را می‌توان سندی از توجه فرهنگی و ملی رومانی به این میراث معماری، پیش از ثبت جهانی آن دانست.

از نظر فیلاتلیک، ترکیب رنگ قهوه‌ای مایل به سیاه و قهوه‌ای مایل به بنفش، موضوع چوبی و تاریخی بنا را با فضایی آرام و سنگین همراه می‌کند. چاپ گراور رنگی امکان نمایش جزئیات معماری را فراهم آورده و قالب مستطیلی عمودی تمبر نیز با ساختار کشیده کلیسا تناسب دارد. تیراژ ۵۰۰ هزار نسخه، دندانه شانه‌ای ۱۳¼ و چاپ در کارخانه تمبر بخارست، مشخصات فنی این انتشار یادبودی را کامل می‌کنند.

شما می‌توانید این تمبر را در سبد خرید به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.