تمبر
-
وضعیتمُهر نخورده / بی باطل
-
نوع تمبرمناسبتی و یادبودی
-
کشور
در روستای بوگدان وودا، کلیسای چوبی سنت نیکلاس تنها یک بنای مذهبی متعلق به سده هجدهم نیست؛ این ساختمان بر بستری تاریخی قرار گرفته که پیشینه آن به چندین قرن پیشتر بازمیگردد. در محوطهای که امروز این کلیسا در آن قرار دارد، بقایای یک کلیسای سنگی قرونوسطایی نیز کشف شده است. کاوشهای باستانشناختی، وجود نیایشگاهی سنگی متعلق به حدود سده چهاردهم را آشکار کردهاند؛ بنایی که با تاریخ خاندان اشرافی بوگدان و شکلگیری قدرت سیاسی رومانیاییها در مارامورش ارتباط دارد. بنابراین تصویر کلیسا بر تمبر، در واقع بخشی از تاریخ طولانیتر یک مرکز مذهبی و تاریخی را نمایندگی میکند.
تاریخ ساخت کلیسای کنونی در منابع یکسان نیست. فهرست آثار تاریخی رومانی سال ۱۷۱۸ را برای آن ثبت کرده است؛ روایتی محلی نیز ساخت بنا را به سال پس از یورش تاتارها در ۱۷۱۷ نسبت میدهد. بااینحال، پژوهشگرانی مانند الکساندرو بابوش (Alexandru Baboș) تاریخ ۱۷۵۴ را مطرح کردهاند. این اختلاف را میتوان با توجه به کتیبه و یادداشت تاریخی موجود در کلیسا توضیح داد: بر اساس نوشتهای که بر شمایل چوبی بانی بنا ثبت شده، واسیله سامپلوچای (Vasile Samplocțai)، همسرش ایوونا و فرزندانشان، ساختمان را در سال ۱۷۵۴ به پایان رساندند و آن را نقاشی کردند. بنابراین سال ۱۷۱۸ به سنت ساخت و تاریخگذاری بنا مربوط است و ۱۷۵۴ دستکم تاریخ تکمیل و تزئین آن را نشان میدهد.
این کلیسا به سنت نیکلاس، قدیس مسیحی و اسقف میرا، اختصاص دارد. جایگاه آن نیز با بسیاری از کلیساهای چوبی مارامورش تفاوت دارد: بنا در مرکز روستا و در محدوده گورستان قدیمی قرار گرفته، نه بر فراز تپهای دور از سکونتگاه. این انتخاب، پیوند میان زندگی روزمره جامعه روستایی، فضای تدفین و آیینهای مذهبی را در سازمان فضایی روستا آشکار میکند.
یکی از ویژگیهای شاخص بنا، سادگی تزئینات بیرونی آن است. عنصر اصلی آرایهپردازی، نقش طناب تابیدهای است که بر سردر و دیوارهای بیرونی کندهکاری شده و همچون نواری پیوسته، بخشهای مختلف ساختمان را به یکدیگر مرتبط میکند. این نقش در معماری چوبی مارامورش تنها آرایهای سطحی نیست؛ مهارت نجار در ایجاد خطوط منظم و پیوسته بر سطح الوارها را نیز نشان میدهد. در فضای داخلی، نقاشیهای دیواری سال ۱۷۵۴ قرار دارند که به سفارش خانواده بانی و به دست نقاشی ناشناس اجرا شدهاند. این نقاشیها، بنا را از یک سازه صرفاً چوبی به مجموعهای از معماری، هنر مذهبی و یادمان خانوادگی تبدیل میکنند.
نام روستا نیز پیشینهای سیاسی دارد. این محل در اسناد قدیمی با نام کوها (Cuhea) شناخته میشد و نام امروزی آن یادآور بوگدان اول مولداوی (Bogdan I of Moldavia) است؛ فرمانروایی که در سده چهاردهم از مارامورش به سوی شرق کوههای کارپات رفت و در شکلگیری دولت مولداوی نقش بنیادین داشت. به همین سبب، نام بوگدان وودا صرفاً یک نام جغرافیایی نیست، بلکه یادآور یکی از روایتهای مهم تاریخ سیاسی رومانیاییهاست.
تمبر ۴۵۰ لئویی این بنا در سری «کلیساهای روستایی مارامورس» منتشر شد. این سری در معرفی معماری مذهبی بومی منطقه اهمیت دارد؛ اما نباید کلیسای سنت نیکلاس بوگدان وودا را با کلیساهای چوبی ثبتشده در فهرست میراث جهانی یونسکو یکی دانست. این بنا یک اثر تاریخی ثبتشده در سطح ملی رومانی است، نه یکی از هشت کلیسای مجموعه جهانی مارامورش. چاپ گراور رنگی، ترکیب قهوهای مایل به سیاه و قهوهای مایل به بنفش، دندانه شانهای ۱۳¼ و تیراژ ۵۰۰ هزار نسخه، مشخصات فنی این انتشار یادبودی را تشکیل میدهند.
شما میتوانید این تمبر را در سبد خرید به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.