لالایی‌ها از بخش‌های ماندگار فرهنگ شفاهی هر جامعه هستند؛ ترانه‌هایی که مادران و خانواده‌ها برای آرام کردن کودکان و آماده کردن آن‌ها برای خواب می‌خوانند. تمبر یادبودی ژاپن که در ۹ فوریه ۱۹۸۱ منتشر شد، به «لالایی ادو» اختصاص دارد؛ ترانه‌ای سنتی که با زندگی خانوادگی و میراث موسیقایی ژاپن ارتباط دارد.

در تصویر این تمبر، زنی با پوشش سنتی ژاپنی دیده می‌شود که نوزادی را در آغوش گرفته است. در بالای تصویر، نت‌های موسیقی و بخشی از متن ژاپنی لالایی قرار دارد و ارزش اسمی ۶۰ ین نیز در گوشه پایین تمبر دیده می‌شود. ترکیب مادر و کودک با نشانه‌های موسیقایی، فضای آرام و صمیمی لالایی را به نمایش می‌گذارد و پیوند میان مهر مادری، موسیقی سنتی و خاطرات خانوادگی را یادآوری می‌کند.

عبارت آغازین این لالایی به صورت «نِن‌نِن کوروری‌یو، اوکوروری‌یو» نوشته می‌شود و در ترجمه‌ای آزاد، مفهومی نزدیک به «لالایی بخوان و آرام بخواب» دارد. ادو نام تاریخی توکیو است و لالایی ادو نمونه‌ای از ترانه‌های سنتی ژاپنی به شمار می‌رود که از راه خواندن و انتقال شفاهی میان نسل‌ها حفظ شده‌اند. چنین ترانه‌هایی بخشی از زندگی روزمره مردم بوده‌اند و در کنار سرگرمی، نقش آرام‌بخش و عاطفی نیز داشته‌اند.

این تمبر در مجموعه «آوازهای ژاپنی» منتشر شده است؛ مجموعه‌ای که به جنبه‌های گوناگون موسیقی و فرهنگ این کشور توجه دارد. انتخاب موضوعی خانوادگی مانند لالایی، در کنار تمبرهای مربوط به رویدادها و شخصیت‌های تاریخی، فرصتی برای آشنایی با سنت‌های ساده اما ریشه‌دار جامعه ژاپن فراهم می‌کند.

این اثر با ابعاد ۳۷ × ۲۹ میلی‌متر و در رنگ‌های متنوع چاپ شده و طراحی آن به مامورو ایواکونی، شیگرو کوریشیما و کوهی موریتا نسبت داده شده است. تیراژ ۲۶ میلیون قطعه‌ای آن نیز نشان‌دهنده انتشار گسترده این تمبر در ژاپن است. برای مجموعه‌داران تمبرهای ژاپن، این نمونه به دلیل نمایش پوشش سنتی، رابطه مادر و کودک و موسیقی محلی، موضوعی قابل توجه در میان آثار مرتبط با فرهنگ و زندگی خانوادگی محسوب می‌شود.

شما می‌توانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.