تمبر کارخانه کابل‌سازی سوِتوزارِوو (Svetozarevo) که در ۱۷ مه ۱۹۶۱ منتشر شد، به صنعت برق و توسعه ظرفیت‌های تولیدی یوگسلاوی در دوره پس از جنگ جهانی دوم مربوط است. این تمبر در مجموعه «مهندسی و معماری» قرار دارد و موضوع آن یکی از واحدهای صنعتی مرتبط با تولید تجهیزات و ملزومات شبکه‌های الکتریکی است. انتخاب یک کارخانه به‌عنوان موضوع تمبر رسمی، نشان‌دهنده توجه به زیرساخت‌های صنعتی و نقش آن‌ها در برنامه نوسازی اقتصادی کشور است؛ به‌ویژه در دوره‌ای که گسترش تولید داخلی و توسعه شبکه‌های انرژی از نیازهای مهم اقتصاد یوگسلاوی به شمار می‌رفت.

سوِتوزارِوو نام پیشین شهر یاگودینا (Jagodina) در صربستان امروزی است. این شهر در ناحیه پوموراولیه و در امتداد دره رود موراوای بزرگ قرار دارد و به‌سبب موقعیت ارتباطی خود، از ظرفیت مناسبی برای استقرار فعالیت‌های صنعتی برخوردار بود. نام سوِتوزارِوو در سال ۱۹۴۶، در دوره یوگسلاوی سوسیالیستی، جایگزین نام تاریخی یاگودینا شد و این شهر تا سال ۱۹۹۲ با این نام شناخته می‌شد. ازاین‌رو، عنوان تمبر به نامی اشاره دارد که در زمان انتشار آن نام رسمی شهر بود؛ نه نام امروزی آن.

تولید کابل‌های الکتریکی از بخش‌های مهم صنعت برق محسوب می‌شود. کابل‌ها برای انتقال و توزیع انرژی، اتصال تجهیزات صنعتی، تأمین برق ساختمان‌ها و برقراری ارتباط میان اجزای مختلف شبکه‌های الکتریکی به کار می‌روند. توسعه نیروگاه‌های برق و خطوط انتقال بدون وجود کارخانه‌هایی که بتوانند کابل‌های مورد نیاز را تولید کنند، با محدودیت روبه‌رو می‌شود. کابل‌سازی نیز صنعتی صرفاً وابسته به فلز و عایق نیست، بلکه به دانش فنی در زمینه رسانایی، مقاومت الکتریکی، حفاظت در برابر رطوبت و حرارت و استانداردهای ایمنی نیاز دارد. بنابراین، کارخانه‌های این حوزه بخشی از زنجیره تولید و نگهداری زیرساخت‌های انرژی را تشکیل می‌دهند.

در یوگسلاوی دهه ۱۹۶۰، صنعتی‌شدن و گسترش زیرساخت‌ها در چارچوب نظام اقتصادی سوسیالیستی و الگوی خودمدیریتی کارگری دنبال می‌شد. پس از دوره بازسازی اولیه، افزایش ظرفیت صنایع، توسعه حمل‌ونقل و برق‌رسانی به مناطق شهری و صنعتی اهمیت بیشتری یافت. شبکه راه‌آهن نیز برای فعالیت خود به سامانه‌های الکتریکی، تجهیزات کنترل و تأسیسات انتقال انرژی نیاز داشت. از همین منظر، قرارگرفتن کارخانه کابل‌سازی در مجموعه‌ای با موضوع مهندسی و معماری، ارتباط میان صنعت تولید تجهیزات، توسعه شبکه برق و گسترش زیرساخت‌های حمل‌ونقل را برجسته می‌کند.

تمبر با ارزش اسمی ۲۵ دینار یوگسلاوی و در رنگ قرمز شنگرفی (Vermilion) منتشر شد. ابعاد آن 20 × 32 میلی‌متر است و دندانه‌بندی شانه‌ای آن ½۱۲ ثبت شده است. چاپ اثر با روش چاپ گود (Recess) انجام گرفت و کاغذ آن سفید یا متمایل به خاکستری و دارای پوشش سطحی بوده است. طراحی تمبر را ریکو دِبِنیاک (Riko Debenjak) و تاناسییه کرنیاجیچ (Tanasije Krnjajič) بر عهده داشتند. اعتبار پستی این انتشار در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۸ پایان یافت.

اهمیت کلکسیونی این تمبر در بازنمایی صنعت برق و کارخانه‌های تولیدی یوگسلاوی در میانه قرن بیستم است. این نمونه برای مجموعه‌دارانی که تمبرهای مرتبط با مهندسی برق، کارخانه‌ها، انرژی الکتریکی و توسعه صنعتی کشورهای اروپای شرقی را گردآوری می‌کنند، موضوعی مشخص و تاریخی دارد.

شما می‌توانید این تمبر را در سبد خرید به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.