ست سهتایی سکههای بریتانیا از دوره سلطنت ادوارد هفتم، مجموعهای هماهنگ از سه واحد پولی کوچک و تاریخی یعنی ۱ فارتینگ، نیم پنی و ۱ پنی است که همگی در فاصله سالهای ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۰ ضرب شدند. قرار گرفتن این سه denomination در کنار یکدیگر، تصویری منسجم از ساختار پول خرد بریتانیا در سالهای آغازین قرن بیستم ارائه میدهد؛ دورهای که بریتانیا یکی از قدرتهای مهم سیاسی، اقتصادی و دریایی جهان بود.
هر سه سکه از برنز ساخته شدهاند و در بخش رویی، پرتره بدون تاج ادوارد هفتم (Edward VII) را نشان میدهند؛ پادشاهی که از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰ بر بریتانیا سلطنت کرد. در پیرامون این پرتره، کتیبه لاتین شامل عنوان سلطنتی او و اشاره به جایگاهش بهعنوان امپراتور هند دیده میشود. طراحی این چهره سلطنتی به جورج ویلیام دِ سولس (George William de Saulles)، از برجستهترین حکاکان سکه در دوره خود، مربوط است.
وجه مشترک مهم دیگر این مجموعه، تصویر بریتانیا (Britannia) در پشت سکههاست. این شخصیت نمادین بهصورت نشسته و در کنار دریا نمایش داده شده و سهشاخه و سپر مزین به پرچم اتحاد را در دست دارد. استفاده از چنین نمادی در هر سه denomination باعث شده این سکهها، علاوه بر ارزش پولی تاریخی، از نظر طراحی نیز یک مجموعه هماهنگ و قابل توجه برای مجموعهداران سکههای سلطنتی بریتانیا باشند.
سکه ۱ فارتینگ بریتانیا با ارزش اسمی معادل یک۹۶۰ پوند استرلینگ، کوچکترین قطعه این مجموعه محسوب میشود. این سکه برنزی ۲۰ میلیمتر قطر و ۲٫۸۳ گرم وزن دارد و در فاصله سالهای ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۰ در ضرابخانه سلطنتی لندن ضرب شده است. اندازه کوچک آن در کنار طراحی دقیق پرتره سلطنتی، نمونهای جذاب از سکههای پول خرد بریتانیا در دوران ادوارد هفتم به شمار میآید.
در روی سکه، چهره ادوارد هفتم رو به راست قرار گرفته و کتیبه لاتین عنوان سلطنتی او را احاطه کرده است. پشت سکه، بریتانیا با سهشاخه و سپر اتحاد در برابر منظره دریا دیده میشود؛ تصویری که در سنت طراحی پول بریتانیا، ارتباط مستقیمی با هویت ملی و قدرت دریایی این کشور داشت. قرار گرفتن این قطعه در کنار دو denomination بزرگتر، روند افزایش اندازه و ارزش اسمی سکههای پول خرد آن دوره را نیز بهخوبی نشان میدهد.
نیم پنی ادوارد هفتم با ارزش اسمی یک۴۸۰ پوند استرلینگ، قطعه میانی این مجموعه است. این سکه نیز از برنز ساخته شده و با وزن ۵٫۶۷ گرم و قطر ۲۵٫۵ میلیمتر، از نظر ابعاد و وزن میان فارتینگ و پنی قرار میگیرد. ضرب این سکه در سالهای ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۰ انجام شد و از نمونههای شناختهشده پول خرد بریتانیا در ابتدای قرن بیستم است.
پرتره ادوارد هفتم در سمت رویی، همان سبک رسمی مورد استفاده در این مجموعه را دنبال میکند و نام و عناوین سلطنتی او به زبان لاتین در اطراف تصویر قرار گرفته است. در پشت، Britannia نشسته با سهشاخه و سپر اتحاد دیده میشود و عبارت «HALF PENNY» همراه با تاریخ ضرب، هویت denomination را مشخص میکند. تفاوت اندازه این قطعه با فارثینگ و پنی، در کنار حفظ یک زبان بصری مشترک، آن را به بخش مهمی از یک مجموعه سکه بریتانیا از دوران ادوارد هفتم تبدیل میکند.
سکه ۱ پنی بریتانیا بزرگترین denomination این مجموعه است و با وزن ۹٫۴۵ گرم و قطر ۳۰٫۸ میلیمتر، بیشترین ابعاد را در میان سه قطعه دارد. این سکه برنزی در فاصله ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۰ ضرب شد و در آن زمان بخشی از نظام پولی رایج بریتانیا بود. ارزش اسمی آن یک۲۴۰ پوند استرلینگ تعیین شده بود.
روی سکه، پرتره بدون تاج ادوارد هفتم با حکاکی جورج ویلیام دِ سولس دیده میشود و در سمت مقابل، بریتانیا با همان ترکیب نمادین سهشاخه، سپر اتحاد و پسزمینه دریایی قرار گرفته است. طراحی پشت سکه توسط لئونارد چارلز واین (Leonard Charles Wyon) انجام شد. این هماهنگی میان پرتره پادشاه و نماد ملی بریتانیا، یکی از ویژگیهایی است که به این قطعه در میان سکههای کلکسیونی بریتانیا هویت بصری مشخصی میبخشد.
کنار هم قرار گرفتن فارثینگ، نیم پنی و پنی، تنها یک ترکیب از سه سکه با ارزشهای متفاوت نیست؛ بلکه مجموعهای منسجم از پول خرد بریتانیا در دورهای مشخص از تاریخ این کشور است. شباهت در جنس، دوره ضرب، پرتره پادشاه و تصویر بریتانیا، در کنار تفاوت محسوس در اندازه و denomination، به این ست سکه خارجی انسجام ویژهای داده است. برای علاقهمندان به تاریخ سلطنت بریتانیا، طراحی سکه و مجموعهداری، چنین ترکیبی میتواند نمایی ملموس از فرهنگ پولی اوایل قرن بیستم ایجاد کند.
اگر به خرید ست سکه کلکسیونی بریتانیا و گردآوری نمونههای تاریخی از دوران سلطنت ادوارد هفتم علاقهمند هستید، این مجموعه سهتایی میتواند انتخابی جذاب برای تکمیل بخش سکههای خارجی و سلطنتی کلکسیون شما باشد.
