سکه ۲۵۰ ریالی جمهوری اسلامی ایران با نقش مدرسه فیضیه قم، یکی از سکههای در گردش سالهای پایانی دهه ۱۳۸۰ است که بین سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰ (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ میلادی) توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران ضرب شد. این سکه علاوه بر نقش اقتصادی خود در مبادلات روزمره، با به تصویر کشیدن یکی از مهمترین مراکز علمی و دینی شیعه، ارزش تاریخی و فرهنگی ویژهای نیز دارد.
انتشار این سکه بخشی از برنامه بانک مرکزی برای طراحی نسل جدید سکههای در گردش بود؛ مجموعهای که در آن، بناهای شاخص مذهبی و تاریخی ایران جایگزین طرحهای سادهتر شدند. انتخاب مدرسه فیضیه برای نقش پشت این سکه، نشاندهنده اهمیت این مرکز علمی در تاریخ معاصر ایران و جهان تشیع است.
روی سکه، ارزش اسمی «۲۵۰ ریال» در مرکز قرار گرفته و در پایین آن سال ضرب دیده میشود. این طرح در میان یک حلقه تزئینی از شاخههای گیاهی قرار گرفته و عبارت «جمهوری اسلامی ایران» در قسمت بالای سکه نقش بسته است. طراحی ساده اما متقارن روی سکه، هماهنگی زیبایی با نقش معماری پشت آن ایجاد کرده است.
پشت سکه، تصویر مدرسه فیضیه قم دیده میشود؛ یکی از مشهورترین مدارس علوم دینی شیعه که در مجاورت حرم حضرت معصومه (س) قرار دارد. بنای اولیه این مدرسه به دوره صفویه بازمیگردد، اما در دوره قاجار بازسازی و توسعه یافت. مدرسه فیضیه طی قرنهای گذشته محل تدریس بسیاری از بزرگترین مراجع تقلید و اندیشمندان شیعه بوده و امروزه نیز یکی از مهمترین مراکز آموزشی حوزه علمیه قم به شمار میرود.
این مدرسه علاوه بر اهمیت علمی، در تاریخ معاصر ایران نیز جایگاه ویژهای دارد. بسیاری از رویدادهای مهم نهضت اسلامی دهه ۱۳۴۰، از جمله سخنرانیها و تجمعات روحانیون، در این مکان برگزار شد و مدرسه فیضیه به یکی از نمادهای تاریخ سیاسی و مذهبی ایران تبدیل گردید.
سکه از آلیاژ آلومینیوم-نیکل-برنز ساخته شده است؛ آلیاژی سبک، مقاوم و با رنگ طلایی که در سالهای پایانی دهه ۱۳۸۰ برای تولید سکههای در گردش ایران مورد استفاده قرار گرفت. امروزه نمونههای سالم این سکه، بهویژه در کیفیت بانکی (UNC)، مورد توجه مجموعهداران سکههای جمهوری اسلامی ایران قرار دارند.
