سکه ۵۰ لِو بلغارستان (50 Leva) در سال ۱۹۹۷ و در دوره جمهوری بلغارستان ضرب شد؛ اثری از سال‌های پایانی نظام پولی سومین لِو بلغارستان که پیش از تغییرات مهم اقتصادی و پولی سال ۱۹۹۹ در گردش قرار داشت. این سکه با نقش یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار تاریخی اروپا، پیوندی میان هویت ملی بلغارستان و میراث تمدن‌های کهن منطقه بالکان ایجاد می‌کند.
مهم‌ترین ویژگی این سکه، تصویر سوارکار مادارا (Madara Rider) است؛ نقش‌برجسته‌ای سنگی که در نزدیکی روستای مادارا و در ارتفاعی بر دیواره صخره حک شده است. این اثر تاریخی متعلق به اوایل قرون وسطی و مرتبط با تاریخ بلغارهای نخستین است و صحنه سوارکاری را نشان می‌دهد که با نیزه به شیری در زیر پای اسب حمله می‌کند.
نقش‌برجسته سوارکار مادارا به دلیل اهمیت تاریخی و هنری خود در سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو (UNESCO) ثبت شد.
کتیبه‌های پیرامون این اثر نیز اطلاعاتی درباره رویدادها و فرمانروایان بلغارستان در سده هشتم میلادی ارائه می‌کنند؛ موضوعی که ارزش فرهنگی این نماد را فراتر از یک تصویر تزئینی قرار می‌دهد.
در سمت دیگر سکه، عدد ۵۰ لِو و سال ضرب ۱۹۹۷ در کنار تصویر یک ماهی و خورشید دیده می‌شود. این دو نماد در منابع سکه‌شناسی به سنت‌های مردمان باستانی بنیان‌گذار بلغارستان، از جمله اسلاوها و تراکیان، نسبت داده شده‌اند. عبارت سیریلیک «РЕПУБЛИКА БЪЛГАРИЯ» نیز به معنای جمهوری بلغارستان است.
این سکه از آلیاژ برنج ساخته شده و با وزن ۳٫۵ گرم، قطر ۱۹٫۵ میلی‌متر و ضخامت حدود ۱٫۵ میلی‌متر، نمونه‌ای از طراحی سکه‌های ماشینی اروپای شرقی در دهه ۱۹۹۰ محسوب می‌شود. طراحی آن حاصل همکاری لیوبومیر پراهوف، پتار استویکوف و ولادیمیر یوسیفوف است.
با تغییر واحد پول بلغارستان در پنجم ژوئیه ۱۹۹۹، هر ۱۰۰۰ لِو قدیمی با یک لِو جدید جایگزین شد و این سکه نیز اعتبار پولی خود را از دست داد. امروزه سکه ۵۰ لِو بلغارستان ۱۹۹۷ برای علاقه‌مندان به تاریخ پول اروپا، میراث باستانی بالکان و کلکسیون سکه‌های خارجی، یادگاری جذابی از یک دوره مهم در تاریخ این کشور است.
دوران حکومت: جمهوری بلغارستان (از ۱۹۹۰ تاکنون)
