خانه تاریخی گلوور در شهر ناگاساکی، یکی از بناهای شاخص معماری غربی در ژاپن است که در سال ۱۸۶۳ میلادی برای توماس بلیک گلوور، بازرگان اسکاتلندی، ساخته شد. این خانه از قدیمی‌ترین ساختمان‌های چوبی با معماری غربی باقی‌مانده در ژاپن به شمار می‌رود و یادگاری از دورانی است که بندر ناگاساکی به یکی از مراکز مهم ارتباط تجاری ژاپن با کشورهای خارجی تبدیل شده بود.

گلوور در سال ۱۸۵۹ به ژاپن آمد و در زمینه تجارت کالاهایی مانند چای و چوب فعالیت کرد. او همچنین در واردات تجهیزات صنعتی، سلاح و کشتی‌های بخار نقش داشت و بعدها در گسترش فناوری‌های جدید، از جمله کشتی‌سازی و استخراج زغال‌سنگ، مشارکت کرد. فعالیت‌های او با روند صنعتی‌شدن ژاپن در اواخر دوره ادو و آغاز دوره میجی پیوند خورده است. به همین دلیل، خانه او تنها یک اقامتگاه تاریخی نیست، بلکه با تحولات اقتصادی و صنعتی ژاپن در قرن نوزدهم نیز ارتباط دارد.

این ساختمان را استادکار ژاپنی، کویاما هیده‌نوشین، ساخت. با وجود ظاهر غربی بنا، ساختار اصلی آن از فنون سنتی ژاپنی بهره می‌برد. ایوان وسیع، پنجره‌های فرانسوی، کف‌پوش چوبی و شومینه‌های زغال‌سوز انگلیسی از ویژگی‌های قابل توجه خانه هستند. شکل اولیه ساختمان به‌تدریج تغییر کرد و با افزودن بخش‌هایی به آن، در میانه دوره میجی به نمایی نزدیک به شکل کنونی رسید.

پس از خروج گلوور از ناگاساکی، افراد دیگری نیز در این خانه سکونت داشتند. در سال ۱۹۳۹، پسر او خانه را به شرکت میتسوبیشی فروخت و این شرکت در سال ۱۹۵۷ آن را به شهر ناگاساکی واگذار کرد. خانه گلوور در سال ۱۹۶۱ به‌عنوان اثر فرهنگی مهم ژاپن ثبت شد و در سال ۲۰۱۵، به‌عنوان بخشی از مجموعه میراث جهانی «محوطه‌های انقلاب صنعتی میجی ژاپن» در فهرست یونسکو قرار گرفت. امروزه این بنا در مجموعه گردشگری باغ گلوور نگهداری می‌شود.

این تمبر در مجموعه «معماری غربی» ژاپن منتشر شده است؛ مجموعه‌ای که بر پایه نقاشی‌های چیکائوکا زن‌جیرو، هنرمند ژاپنی شناخته‌شده در زمینه تصویرسازی ساختمان‌های غربی‌سبک در نقاط مختلف کشور، شکل گرفته است. تصویر خانه گلوور، پیوند میان معماری، تجارت خارجی و ورود فناوری‌های نوین به ژاپن را به نمایش می‌گذارد.

شما می‌توانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.