تمبر
-
وضعیتمُهر نخورده / بی باطل
-
نوع تمبررسمی و دولتی
-
کشور
یکی از نکات قابل توجه در طراحی تمبرهای پستی، رابطه میان تصویر مرکزی و قاب پیرامونی آن است. در برخی انتشارها، طراح با استفاده از رنگهای متضاد، تصویر اصلی را از زمینه جدا میکند؛ اما در تمبر ۱ ریال سبز سری سیزدهم ایران، انتخاب رنگ یکسان برای قاب و تصویر میانی، ترکیبی هماهنگ و یکپارچه به وجود آورده است. این ویژگی، نخستین نکتهای است که در بررسی ظاهری این نمونه جلب توجه میکند.
این تمبر در ۲۶ اکتبر ۱۹۷۱، برابر با ۴ آبان ۱۳۵۰، منتشر شد؛ زمانی که ایران در دورهای از تحولات اقتصادی، صنعتی و اجتماعی قرار داشت. برنامههای عمرانی، گسترش زیرساختهای ارتباطی و افزایش فعالیتهای اداری، بخش مهمی از سیاستهای اجرایی حکومت وقت را تشکیل میدادند. در چنین فضایی، شبکه پستی نیز همچنان یکی از ابزارهای ضروری ارتباط میان شهرها، سازمانها و شهروندان بود.
قرارگرفتن تصویر محمدرضا شاه پهلوی در مرکز این انتشار، ادامه سنتی تاریخی در طراحی تمبرهای رسمی ایران محسوب میشود. از دوران قاجار، تصویر فرمانروا و نشانهای سلطنتی در معرفی هویت سیاسی کشور روی تمبرها حضور داشتند. با تغییر سلسلهها، شیوه تصویرگری و ساختار گرافیکی این آثار نیز دستخوش تحول شد؛ با این حال، پرتره پادشاه همچنان یکی از عناصر اصلی تمبرهای قطعی دوره پهلوی باقی ماند.
از نظر فنی، این قطعه با روش فتوگراور تولید شده است. ابعاد ۲۶ × ۳۳ میلیمتر فضای نسبتاً فشردهای برای ترکیب تصویر و قاب فراهم میکند. دندانهبندی ۱۳٫۵ در ۱۳ نیز از مشخصات قابل اندازهگیری آن است. در بررسی نمونههای این دوره، توجه به یکنواختی چاپ، وضوح جزئیات چهره و کیفیت دندانهها برای ارزیابی وضعیت فیزیکی اهمیت دارد.
واترمارک این تمبر نیز با نمونههای قدیمیتر تفاوت دارد. در این انتشار، نشان ایران به شکل دایره همراه با کتیبه مشخصشده در اطلاعات کاغذ، در قسمت بالایی قرار گرفته است. تحول واترمارکهای تمبر ایران از سال ۱۳۳۴ به بعد، مسیر مشخصی را طی کرد؛ ابتدا نشان شیر و خورشید زیر تاج پهلوی و سپس کتیبه دولت شاهنشاهی و ترکیبهای تکمیلشده آن مورد استفاده قرار گرفتند. این تغییرات برای مطالعه تاریخ کاغذهای امنیتی تمبر اهمیت دارند.
تیراژ ۴۵ میلیون قطعه، نکته مهم دیگری در شناسایی این انتشار است. چنین تعدادی نشاندهنده تولید گسترده این تمبر برای گردش پستی است و نباید صرفاً به دلیل قدمت، آن را کمیاب تلقی کرد. تاریخ انقضای اول آوریل ۱۹۷۹ نیز این انتشار را به پایان دوره اعتبار خود در آستانه دگرگونی نظام سیاسی ایران پیوند میدهد.
از منظر مجموعهداری، این نمونه به دلیل تیراژ مشخص، طراحی تکرنگ و واترمارک متفاوت، برای مطالعه سیزدهمین سری قطعی و تحول فنی تمبرهای ایران در دهه ۱۳۵۰ قابل توجه است.
شما میتوانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.