نام مولانا جلال‌الدین محمد رومی در تاریخ ادبیات فارسی با شعر عرفانی، اندیشه‌های معنوی و آثاری همچون مثنوی معنوی و دیوان شمس پیوند خورده است. تمبر یادبودی ایران که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد، به مناسبت هفتصدمین سال درگذشت این شاعر و اندیشمند بزرگ، بخشی از میراث ادبی او را در قالب یک اثر فیلاتلیک ثبت کرده است. تاریخ انتشار این تمبر، ۱۲ مارس ۱۹۷۴، در دوره‌ای قرار دارد که بزرگداشت چهره‌های برجسته فرهنگ و ادبیات ایران جایگاه ویژه‌ای در مجموعه تمبرهای یادگاری کشور داشت.

مولانا در سال ۱۲۰۷ میلادی در بلخ زاده شد و بخش مهمی از زندگی خود را در سرزمین‌های مختلف جهان اسلام گذراند تا سرانجام در قونیه اقامت یافت. او در سال ۱۲۷۳ میلادی درگذشت. از همین رو، سال ۱۹۷۳ مصادف با هفتصدمین سال درگذشت او بود و بزرگداشت‌های مرتبط با این مناسبت در سال‌های پیرامون آن نیز بازتاب یافت. جایگاه مولانا تنها به ادبیات فارسی محدود نمانده و اندیشه و شعر او در طول قرن‌ها به زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف راه یافته است.

اهمیت این تمبر در وهله نخست به پیوند میان فیلاتلی و میراث ادبی ایران بازمی‌گردد. انتخاب مولانا به‌عنوان موضوع یک تمبر یادبودی، تصویری از جایگاه او در حافظه فرهنگی ایران ارائه می‌کند؛ شخصیتی که آثارش در کنار ارزش ادبی، بخش مهمی از سنت عرفانی و فکری فارسی را نیز شکل داده‌اند. عنوان لاتین تمبر نیز نام او را با صورت «Jalāl ad-Dīn Muhammad Rūmī» ثبت کرده و به هویت شناخته‌شده جهانی او اشاره دارد.

از جنبه فنی، این تمبر با لیتوگرافی افست تولید شده و دارای دندانه‌بندی ۱۳½ × ۱۳ است. وجود واترمارک شامل نشان ایران و کتیبه «ش» نیز یکی از مشخصه‌هایی است که هنگام بررسی فیزیکی و شناسایی نمونه اهمیت پیدا می‌کند. تیراژ یک‌میلیون و پانصد هزار قطعه نشان می‌دهد که این تمبر در مقیاس گسترده منتشر شده و صرف قدمت آن نباید به‌عنوان نشانه کمیابی یا ارزش مالی بالا تلقی شود.

برای مجموعه‌داران، این اثر در نقطه تلاقی چند حوزه مهم قرار می‌گیرد: تمبرهای ادبی ایران، مولانا، شاعران و نویسندگان، ادبیات فارسی و بزرگداشت شخصیت‌های فرهنگی . وجود تاریخ انتشار مشخص، مناسبت هفتصدمین سال درگذشت و ویژگی‌های فنی قابل تشخیص، هویت این قطعه را در مجموعه‌های مرتبط با فرهنگ و ادبیات ایران پررنگ‌تر می‌کند.

شما می‌توانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.