نوشته‌ای که روی این تمبر دیده می‌شود، موضوع آن را به‌روشنی معرفی می‌کند: «ایستگاه مخابراتی همدان». تصویر آنتن بزرگ سهموی، صرفاً نمایش یک سازه صنعتی نیست؛ بلکه به یکی از زیرساخت‌های مهم ارتباطات بین‌المللی ایران در دهه ۱۳۵۰ اشاره دارد. این ایستگاه در محدوده اسدآباد همدان قرار داشت و نقشی اساسی در انتقال تماس‌های تلفنی، پیام‌های تلگرافی و برنامه‌های تلویزیونی میان ایران و کشورهای دیگر ایفا می‌کرد.

راه‌اندازی این مرکز به سال ۱۳۴۸ بازمی‌گردد؛ زمانی که ارتباطات ماهواره‌ای ایران وارد مرحله‌ای تازه شد. بر اساس گزارش مطرح‌شده در مذاکرات مجلس شورای ملی در دی‌ماه ۱۳۵۳، ایستگاه زمینی ماهواره‌های مخابراتی در اسدآباد همدان از سال ۱۳۴۸ در حال بهره‌برداری بود و بخش عمده‌ای از ارتباطات تلفنی و تلگرافی بین‌المللی و همچنین مبادله برنامه‌های تلویزیونی با خارج از کشور از طریق آن انجام می‌شد. این مرکز در ابتدا با ماهواره‌ای در مدار اقیانوس اطلس ارتباط داشت و برای گسترش پوشش ارتباطی، تجهیزات دیگری نیز به آن افزوده شد.

اهمیت این توسعه در سال ۱۳۵۳ بیشتر نمایان شد؛ زیرا با نصب آنتن دوم و تجهیزات فرستنده و گیرنده، امکان برقراری ارتباط با ماهواره مستقر بر فراز اقیانوس هند نیز فراهم آمد. به این ترتیب، ایستگاه همدان می‌توانست مسیرهای ارتباطی گسترده‌تری را پوشش دهد و ارتباط ایران با بخش‌های بیشتری از جهان را پشتیبانی کند. این تحول در زمانی اتفاق افتاد که ارتباطات ماهواره‌ای به یکی از فناوری‌های تعیین‌کننده در انتقال سریع اطلاعات، مکالمات بین‌قاره‌ای و پخش برنامه‌های تلویزیونی تبدیل می‌شد.

از نظر بصری، آنتن سهموی بزرگ‌ترین عنصر قابل تشخیص در تصویر تمبر است. چنین آنتن‌هایی با تمرکز امواج رادیویی و هدایت آن‌ها به تجهیزات فرستنده و گیرنده، امکان ارتباط با ماهواره‌های مخابراتی را فراهم می‌کنند. انتخاب این سازه برای تصویر تمبر، بازتابی از اهمیت فناوری ارتباطات در برنامه‌های توسعه زیرساختی کشور در آن دوره است؛ موضوعی که در کنار راه‌آهن، پالایشگاه‌ها و دیگر تأسیسات صنعتی، بخشی از چهره در حال تغییر ایران در دهه ۱۳۵۰ را شکل می‌داد.

این تمبر در چارچوب هفدهمین سری تمبرهای رایج ایران منتشر شده است؛ مجموعه‌ای که در سال‌های ۱۳۵۴ و ۱۳۵۵ انتشار یافت و موضوعات گوناگونی از زیرساخت‌ها و فعالیت‌های کشور را در قالب تمبرهای دارای ارزش اسمی متفاوت معرفی می‌کرد. ترکیب رنگ سبزآبی تیره و نارنجی مایل به قهوه‌ای، در کنار چاپ گراور و دندانه‌گذاری ۱۳ در ۱۳٫۵، از ویژگی‌های فنی نسخه دو ریالی این تمبر است.

برای مجموعه‌داران تمبرهای ایران، این قطعه از آن جهت اهمیت موضوعی دارد که به تاریخ ارتباطات ماهواره‌ای و توسعه شبکه مخابراتی کشور اشاره می‌کند؛ حوزه‌ای که در کنار تاریخ صنعت و فناوری، بخشی از مستندات تصویری تحولات معاصر ایران را تشکیل می‌دهد. تمبر ایستگاه مخابراتی همدان یادآور دوره‌ای است که یک مرکز ارتباطی در غرب ایران، امکان پیوند کشور با شبکه ارتباطات جهانی را گسترش داد.

شما می‌توانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.