تمبر
-
وضعیتمُهر خورده / باطله
-
نوع تمبرمناسبتی و یادبودی
-
کشور
بونراکو (Bunraku) یکی از شاخصترین هنرهای نمایشی سنتی ژاپن است که در آن عروسکها با حرکاتی بسیار ظریف و هماهنگ، نقش شخصیتهای یک نمایش داستانی را ایفا میکنند. برخلاف تصور رایج از نمایش عروسکی، بونراکو صرفاً حرکتدادن عروسکها روی صحنه نیست؛ بلکه هنری ترکیبی است که روایت ادبی، موسیقی زنده و مهارت عروسکگردانی را در کنار یکدیگر قرار میدهد. این شیوه نمایشی در اوایل دوره ادو، حدود سال ۱۶۰۰ میلادی، شکل گرفت و بهتدریج به یکی از جلوههای مهم فرهنگ هنری ژاپن تبدیل شد.
خاستگاه اصلی بونراکو شهر اوساکا بود؛ شهری که در دوره ادو یکی از مراکز پررونق تجارت و سرگرمیهای عمومی ژاپن محسوب میشد. در اواخر قرن هفدهم، تاکهموتو گیدایو (Takemoto Gidayu)، راوی برجسته نمایشهای جوری، با تأسیس سالن تئاتر تاکهموتو زا در سال ۱۶۸۴، نقش مهمی در تثبیت این هنر ایفا کرد. همکاری او با چیکاماتسو مونزائمون (Chikamatsu Monzaemon)، نمایشنامهنویس نامدار ژاپنی، موجب شکلگیری آثاری شد که از نظر داستانپردازی، شخصیتپردازی و بیان عواطف انسانی جایگاه ویژهای در ادبیات نمایشی این کشور دارند.
یکی از ویژگیهای متمایز بونراکو، تقسیم وظایف میان سه گروه هنرمند است. راوی یا تایو (Tayu) تمام روایت و گفتوگوهای شخصیتهای نمایش را با تغییر لحن و حالت صدا اجرا میکند. نوازنده شامیسن (Shamisen)، ساز زهی سنتی سهسیم ژاپنی، با موسیقی خود فضای داستان و احساسات شخصیتها را همراهی میکند. در بخش عروسکگردانی نیز معمولاً سه نفر بهطور همزمان یک عروسک را به حرکت درمیآورند؛ نفر نخست سر و دست راست، نفر دوم دست چپ و نفر سوم پاهای عروسک را کنترل میکند. هماهنگی این سه هنرمند به اندازهای دقیق است که حرکات عروسک میتواند احساساتی مانند اندوه، خشم، تردید و شادی را به مخاطب منتقل کند.
داستانهای بونراکو اغلب از تاریخ ژاپن، افسانهها و زندگی اجتماعی مردم الهام میگیرند. موضوعاتی مانند وفاداری، وظیفه خانوادگی، عشق، فداکاری و تعارض میان خواستههای شخصی و مسئولیتهای اجتماعی در بسیاری از نمایشنامههای آن دیده میشوند. عروسکها نیز با لباسهای سنتی، چهرههای طراحیشده و ساختار مکانیکی ظریف ساخته میشوند و هرکدام برای ایفای نقش شخصیت مشخصی طراحی شدهاند.
هنر بونراکو در سال ۱۹۵۵ از سوی دولت ژاپن بهعنوان میراث فرهنگی ناملموس مهم شناخته شد و در سال ۲۰۰۸ نیز در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشریت یونسکو به ثبت رسید. این جایگاه نشاندهنده اهمیت حفظ مهارتهایی است که از نسلهای گذشته به هنرمندان امروزی منتقل شدهاند.
تمبر ۲۰ ینی منتشرشده در اول مارس ۱۹۷۲، بخشی از مجموعه هنرهای نمایشی کلاسیک ژاپن است. در تولید این اثر، هایاشی کاکیچی مسئولیت تصویربرداری و هیسـانو مینورو تنظیم هنری را بر عهده داشتهاند. چاپ فتوگراور رنگی، ابعاد ۲۸ × ۳۹ میلیمتر و دندانهبندی ۱۳، از مشخصات فنی آن هستند. این انتشار برای مجموعههای مرتبط با تئاتر سنتی، هنر عروسکگردانی، موسیقی ژاپنی و میراث فرهنگی شرق آسیا موضوعیت دارد.
این تمبر تصویری از هنری را در خود جای داده که در آن موسیقی، ادبیات و حرکت به زبانی مشترک برای روایت داستانهای انسانی تبدیل میشوند.
شما میتوانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.