تمبر
-
نوع تمبرمناسبتی و یادبودی
-
وضعیتمُهر خورده / باطله
-
کشور
در واپسین سالهای قرن نوزدهم، همزمان با گسترش ارتباط ژاپن با جهان غرب و دگرگونیهای گسترده در شیوه زندگی و معماری این کشور، اقامتگاه خانواده ایواساکی در توکیو ساخته شد؛ بنایی که امروزه با نام «اقامتگاه پیشین ایواساکی» شناخته میشود. این مجموعه در سال ۱۸۹۶ میلادی، برابر با سال بیستونهم دوره میجی، بهعنوان اقامتگاه اصلی هیسایا ایواساکی، سومین رئیس گروه میتسوبیشی و فرزند ارشد یاتارو ایواساکی، بنیانگذار این مجموعه اقتصادی، تکمیل شد.
طراحی ساختمان غربی این اقامتگاه بر عهده جوزایا کاندر، معمار بریتانیایی تأثیرگذار در شکلگیری معماری نوین ژاپن، بود. کاندر که از سال ۱۸۷۷ در ژاپن فعالیت میکرد، در معرفی و گسترش شیوههای معماری اروپایی در این کشور نقش مهمی داشت. بنای اصلی با الهام از معماری ژاکوبی متعلق به انگلستان قرن هفدهم ساخته شد و در جزئیات آن میتوان ترکیبی از عناصر رنسانس بریتانیایی و نقشمایههای اسلامی را مشاهده کرد. این تلفیق، ساختمان را از نمونههای معمول خانههای مسکونی آن زمان متمایز میکرد.
اقامتگاه غربی، ساختمانی چوبی با دو طبقه و ایوانی ستوندار در نمای جنوبی بود. ستونهای طبقه نخست از شیوه توسکانی و ستونهای طبقه دوم از شیوه ایونیک پیروی میکردند. کف ایوان طبقه اول با کاشیهای ساخت کارخانه مینتون انگلستان پوشیده شده بود و در برخی اتاقهای پذیرایی نیز کاغذدیواریهای ژاپنی نفیس با نام «کینکاراکاواشی» به کار رفته بود؛ هنری تزئینی که با الهام از پوششهای چرمی اروپایی و با استفاده از کاغذ سنتی ژاپن ساخته میشد. در طراحی بنا، تأثیر خانههای روستایی ایالت پنسیلوانیای آمریکا نیز دیده میشد؛ منطقهای که هیسایا ایواساکی در دوران تحصیل خود با آن آشنایی پیدا کرده بود.
این مجموعه تنها به ساختمان غربی محدود نمیشد. در کنار آن، اقامتگاهی به سبک سنتی ژاپنی و ساختمانی مستقل برای بازی بیلیارد قرار داشت. ساختمان بیلیارد با الهام از کلبههای کوهستانی سوئیس طراحی شده بود و از نظر ظاهر و شیوه ساخت، تفاوت چشمگیری با عمارت اصلی داشت. پیوند میان معماری ژاپنی و غربی، ویژگی شاخص مجموعه بود؛ فضایی که هم برای گردهمایی اعضای خانواده ایواساکی و هم برای پذیرایی از مهمانان خارجی و شخصیتهای برجسته مورد استفاده قرار میگرفت.
در آغاز، محوطه اقامتگاه حدود ۱۵ هزار تسوبو وسعت داشت و نزدیک به بیست ساختمان در آن قرار گرفته بود؛ اما بخش بزرگی از مجموعه در گذر زمان از میان رفت. امروزه ساختمان غربی، تالار بیلیارد و بخشی از بنای ژاپنی همچنان باقی ماندهاند. ساختمان غربی و تالار بیلیارد در سال ۱۹۶۱ بهعنوان اموال فرهنگی مهم ژاپن ثبت شدند و در سالهای بعد، بخشهای دیگری از مجموعه نیز به این فهرست افزوده شد. این اقامتگاه اکنون بخشی از میراث معماری دوره میجی و نمونهای شاخص از ورود و سازگاری الگوهای معماری غربی در ژاپن به شمار میرود.
تمبر یادگاری ۶۰ ینی ژاپن که در ۱۲ ژوئن ۱۹۸۲ منتشر شد، تصویری از این بنای تاریخی را در قالب مجموعه معماری غربی ثبت کرده است. اثر بر پایه نقاشی چیکائوکا زنجیرو، هنرمند ژاپنی شناختهشده در ترسیم بناهای غربی کشور، شکل گرفته و بخشی از توجه ژاپن به حفظ و معرفی میراث معماری دوران نوسازی را بازتاب میدهد.
شما میتوانید همین تمبر را در سبد خرید خود به آلبوم مجموعه تمبر خود اضافه کنید.